EuroWire , PARIJS : Onderzoekers hebben bewijs gevonden dat een hogere inname van bepaalde conserveermiddelen in voedingsmiddelen verband houdt met een verhoogd risico op diabetes type 2. Dit bewijs is gebaseerd op een grootschalig observationeel onderzoek dat meer dan tien jaar lang voedingsgewoonten en gezondheidsresultaten volgde.
De bevindingen zijn afkomstig uit de NutriNet-Santé- studie, een lopend populatieonderzoeksproject dat sinds 2009 het voedingspatroon en de gezondheid van meer dan 100.000 volwassenen in Frankrijk volgt. Onderzoekers analyseerden herhaaldelijk ingevulde voedingsdagboeken van de deelnemers en vergeleken de inname van conserveermiddelen met het aantal gevallen van diabetes type 2 dat tijdens de follow-upperiode, die tot 2023 liep, werd vastgesteld.
Volgens de analyse vertoonden deelnemers met de hoogste totale consumptie van voedselconserveermiddelen een aanzienlijk hoger risico op het ontwikkelen van diabetes type 2 dan degenen met de laagste inname. Na correctie voor factoren zoals leeftijd, geslacht, body mass index, lichamelijke activiteit, rookgedrag, opleidingsniveau en algehele voedingskwaliteit, concludeerden de onderzoekers dat een hoge blootstelling aan conserveermiddelen gepaard ging met een toename van de diabetesincidentie van bijna 50 procent in vergelijking met een lage blootstelling.
De studie onderzocht de blootstelling aan 17 conserveermiddelen die door ten minste 10 procent van de deelnemers werden geconsumeerd. Deze stoffen worden veelvuldig gebruikt in verpakte voedingsmiddelen om bederf te voorkomen, microbiële groei te remmen en de houdbaarheid te verlengen. De analyse bracht verbanden aan het licht tussen diabetes type 2 en zowel niet-antioxidante conserveermiddelen, zoals kaliumsorbaat, natriumnitriet, azijnzuur en calciumpropionaat, als antioxidante conserveermiddelen, waaronder natriumascorbaat, citroenzuur, fosforzuur en rozemarijnextracten.
Onderzoekers hebben ook de inname van conserveermiddelen per categorie onderzocht. Een hoge consumptie van niet-antioxidante conserveermiddelen werd in verband gebracht met de sterkste toename van het diabetesrisico, terwijl antioxidante conserveermiddelen werden gekoppeld aan een lager, maar nog steeds verhoogd risico. De verbanden werden onafhankelijk van de totale calorie-inname, suikerconsumptie en andere indicatoren van een evenwichtig voedingspatroon waargenomen, wat suggereert dat de verbanden niet uitsluitend verklaard kunnen worden door algemene eetpatronen.
De bevindingen werden gepubliceerd in het tijdschrift Nature Communications . De auteurs benadrukten dat het onderzoek observationeel van aard was, wat betekent dat er statistische verbanden werden vastgesteld in plaats van een direct oorzaak-gevolgverband. Ze merkten echter op dat de resultaten overeenkwamen met experimenteel onderzoek dat aantoont dat sommige conserveermiddelen metabolische processen kunnen beïnvloeden, waaronder glucoseregulatie en ontstekingen.
Voedingsdagboeken worden gebruikt om de blootstelling aan additieven te beoordelen.
Diabetes type 2 is een chronische aandoening die wereldwijd honderden miljoenen mensen treft en gepaard gaat met ernstige complicaties zoals hart- en vaatziekten, nierfalen en gezichtsverlies. De wereldwijde prevalentie is de afgelopen decennia gestaag gestegen, een trend die vaak wordt toegeschreven aan veranderingen in het voedingspatroon, gebrek aan lichaamsbeweging en een toenemende consumptie van bewerkte voedingsmiddelen.
De studie draagt bij aan een groeiend aantal onderzoeken naar de gezondheidseffecten van ultrabewerkt voedsel, dat doorgaans meerdere additieven bevat, waaronder conserveermiddelen, kleurstoffen en smaakversterkers. Eerdere bevolkingsstudies hebben een hoger risico op obesitas, hart- en vaatziekten en diabetes aangetoond bij mensen die meer ultrabewerkt voedsel consumeren. Het huidige onderzoek had als doel de rol van de conserveermiddelen zelf te isoleren, in plaats van de rol van het voedselverwerkingsproces als geheel.
Onderzoekers gaven aan dat de blootstelling via de voeding werd geschat aan de hand van gedetailleerde voedingswaardetabellen die het gehalte aan additieven in merkproducten in kaart brengen. De deelnemers vulden gedurende de follow-up meerdere 24-uurs voedingsdagboeken in, waardoor onderzoekers veranderingen in de consumptie in de loop van de tijd konden vastleggen en de kans op meetfouten konden verkleinen. Gevallen van diabetes type 2 werden vastgesteld op basis van zelfrapportage, gevalideerd door medische dossiers, medicatiegebruik en, indien beschikbaar, biologische gegevens.
Het onderzoeksontwerp was gericht op consumptiepatronen op de lange termijn.
Deskundigen op het gebied van de volksgezondheid merken op dat conserveermiddelen gereguleerd zijn en als veilig worden beschouwd binnen vastgestelde innamelimieten, maar de studie benadrukt het belang van voortdurende evaluatie van de gezondheidseffecten op lange termijn, met name wanneer additieven frequent en in combinatie worden geconsumeerd. De auteurs stellen dat verder onderzoek, waaronder klinische en mechanistische studies, nodig is om beter te begrijpen hoe specifieke conserveermiddelen de metabolische gezondheid kunnen beïnvloeden.
Hoewel de bevindingen geen onmiddellijke wijzigingen in de voedselveiligheidsvoorschriften vereisen, bevestigen ze de bestaande voedingsrichtlijnen die het beperken van de consumptie van sterk bewerkte voedingsmiddelen en het prioriteren van verse of minimaal bewerkte alternatieven aanmoedigen. De onderzoekers gaven aan dat de resultaten toekomstige voedingsaanbevelingen kunnen onderbouwen en kunnen bijdragen aan discussies over de samenstelling en etikettering van voedingsmiddelen met als doel de last van chronische stofwisselingsziekten te verminderen.
Het bericht ' Risico op diabetes neemt toe bij hogere inname van voedselconserveermiddelen' verscheen eerst op Dublin Pioneer .